आलीस तू

आलीस तू जीवनात बहार बनुनी 

बघुनी तुझ्यात स्वतःला मनोमनी 

हरवतो ग साजणी 

तू आलीस जीवनात अशी 

जणू पावसाची सरी 

पाहतो तुझ्याकडे मी 

वाटते मला तू इंद्रधनू सारखी 

तू आशा माझ्या स्वप्नातली

तूच भावना माझ्या चित्तातली

तूच ओळख मला आठवणीत नेणारी 

तुझेच नाव सदैव ओठावरी 

तू उन्हाळ्यातही 

राहणारी माझ्या सवे बनुनी सावली

तू संकटातही

डगमगू मला न देण्याऱ्या पेपर Weight सारखी

तू मन मोहिनी

तू रास रागिनी

तू अंधारी तिरिक प्रकाशाची

तू हळुवार झुळूक हवेची

तू येशी जेंव्हा जवळी 

विविध भाव अंतरी

उमलती एकाएकी 

तरंगती शरीरातूनी

समजले मला आज हे सर्वतोपरी

तूच आहेस माझी सखी साजणी

चंद्र जर असेल नभीचा मी

तर तूच आहेस माझी चांदणी

तर तूच आहेस माझी चांदणी 

अमोल पाटखेडकर

०३-नोव्हेंबर-२०२२