तो सूर्य

उगवतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

स्वच्छ , निरभ्र आकाशी

केशरी किरणांनी व्यापतो

लाल लाल गोळा त्याचा

हळूहळू वर येतो

 

उगवतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

लाल तेजासभोवती त्या

गोल गोल पिवळे कडे

प्रकाशकिरण फाकवित तो

नजर ठेवी धरतीकडे

तेजाचे वलय हे सारे कवेत घेतो

 

उगवतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

प्रकाशही त्याचा

किरणही त्याची

प्रकाश आणि किरण

जणू भासती त्याची लेकरे

सकाळ कोवळी सोनेरी

नाचू लागती पाखरे

डोलू लागती झाडे, वेली

पाकळी नि पाकळी फुलांत फुलें

सजीवांस ह्या सृष्टीतल्या

साद ऊर्जेची तो घालतो

 

उगवतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

तप्त उन्हात दुपारी संताप त्याचा होतो

तेजोगोल तो तळपता....

जणू आगपाखड करतो

सकाळचं ते कोवळं तेज

दुपार निस्तेज करतो

 

उगवतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

झुकू लागतो तो हळूहळू

वाकलेल्या झाडांमागे

खंबीर उभ्या पर्वतरांगांत

पार दूर क्षितिजांतूनी

हळूच डोके वर काढतो

 

मावळतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

मावळतीकडे झुकलेला तो

आता मवाळ दिसतो

प्रकाश परतीचा त्याचा

सावलीला खुणावू लागतो

 

मावळतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

मावळतीकडे झुकलेला तो

एका आकारांत किरणें पाडतो

पाण्यात बघता त्याचे प्रतिबिंब

मन प्रफुल्लित करतो

मावळता मावळता तो

तेजोमयी वाटा गाठतो

उद्याच्या ऊर्जेसाठी शाम रंगात झेपावतो

 

मावळतीचा अनुभव तो रोज नव्याने घेतो

 

उगवतीचा अनुभव रोज नव्याने

मावळतीचा अनुभव रोज नव्याने

कित्ती नि काय काय रोज नव्याने

हा रुपेरी तेज सूर्य आपणांस शिकवितो

उगवतीचा नि मावळतीचा अनुभव

तो रोज नव्याने देतो

रोज नव्याने देतो

रोज नव्याने देतो

 

मृदुला मुकुंद पाटखेडकर.

९/१०/२०१७.