Saturday, 16 December 2017

मावळतीचा खेळ


चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय
 

सकाळची सौम्यता

दुपारची प्रखरता

संधेची शांतता

तांबूस रंगात

निरभ्र निळाई लपवतोय

 
चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय

 
दिवसभराची रेलचेल

सजीवांची हालचाल

प्रकाशकिरणांनी भरलेलं

सृष्टीचं आभाळ कवेत घेतोय

 
चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय

 
ऊर्मी, उत्साह, उत्सवी दिनाला

मावळतीचा रंग चढतोय

दिवसाचा साज, शृंगार

रजनीत विसावू पाहतोय

 
चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय

 
प्राचीची उगम कांती

मावळतीची विरळ शांती

तेजाचा लख्ख प्रकाश

निस्तेज होतो सावकाश

आजचा अस्त....

उद्याचं नवतेज सतेज करतोय

चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय

चैतन्याचा तुकडा मागे ठेवून जातोय

सूर्य अस्ताला जातोय

 

मृदुला मुकुंद पाटखेडकर.
१६/१२/२०१७.

No comments:

Post a Comment